" Любовь, как говорят столетья, зла "

***
Сүйүү мээрездигин жашоо, өмүр тастыктаган,
Бу чындыкты тагдырымдан байкадым.
Кайрымсыздык даамын татып учурда,
Кайрылсам деп, ишеничке кайтамын.

Ал жакындык, азыр кеткен алыстап,
А мен жүрөм алыстыкты карыштап.
Койнумдагы жаратыма дабадай,
Колдоруңдун илеби да табышмак.

Бирок аттиң, эчаак өткөн жпштыгым,
Бекер эмес тобокелдик андагы.
Азыр кайда сыздап жүрөт жүрөгүң?
Эки башка үйлөрдүн да аймагы.

Сезим күчүн башкалардан жашырып,
Кийинкиге сактагандай өңдөнүп.
Кылым басып ийиндерге оордугун,
Жаткандайбыз өткөн күндөн өзгөрүп.

Нурбек Кудайкулов.


***
Любовь, как говорят столетья, зла…
Я эту правду на себя примерил,
И вырос из зерна недобрый злак,
Но хочется вернуться, жить по вере.

Былая близость нынче далека, -
Я вдаль иду, - неутомимый странник…
И чувствую: со мной – твоя рука,
Целителем излечивает раны.

Но молодость, увы, давно прошла, -
Тогда все жертвы были не напрасны.
А где сейчас грустит твоя душа?
Твой дом и мой – два совершенно разных!

Мы прятали пробоины от всех,
Которые латать хотели позже,
И тяжестью давил на плечи век,
На прошлое грехами непохожий.

Перевод с киргизского
Сергея Берсенева